Selen Servi Blog

30 Mayıs

2014

Bazen son derece tembel, bazen bir amazon, bazen şefkatli teyze, bazen ayarsız bir yargıç olarak yaşıyorum.

 

Ata ata bitmedi yükler. Ne bu toprakta yaşananlar ne dünyada yaşananlar nefes aldırdı.

 

Bir yandan bazı ‘an’lar da keyif ve haz dolu.

 

Sevinince suçluluk hissetmek, el uzatıp paylaşınca kızgınlıklar yaşamak.

 

Her duygu diğerinin gölgesi…

 

Halbuki hep böyleydi, biliyoruz.

 

Devran böyle dönüyor. Acılar yük oluyor dünyaya, sevinçler kanat.

 

Ya öleceğiz ya yaşayacağız. Arası yük, arası araf, arası tembellik, arası umutsuzluk…

 

Neyse ki yolculuğun destekleyicisi şarkılar var. Her zaman şarkılar, her duyguda şarkılar.

 

Yük olan ne varsa bırakıyorum; elbisem, ayakkabım, arkadaşım, duygum, sözüm, anım.

 

Belki tam da bu türküdür ruh halim.

Yorumlar

  • Bu yazıya henüz yorum yapılmamış.

Cevap Yaz